Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk Masalı
Emir, babasının tespihine izinsiz dokununca tespih zarar görür ve gerçeği söylemekten korkar. Ancak sonunda hatasını dürüstçe anlatır, özür diler ve yaptığı yanlışı düzeltmeye çalışarak doğruyu söylemenin gerçek bir cesaret olduğunu öğrenir.
Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk
Emir, ailesiyle birlikte küçük ve sakin bir mahallede yaşıyordu. Sekiz yaşındaydı. Futbol oynamayı, bisiklete binmeyi ve okuldan sonra arkadaşlarıyla parkta vakit geçirmeyi çok severdi.
Emir’in annesi ona sık sık:
“Doğruyu söylemek bazen zor olabilir ama insanın kalbini rahatlatır,” derdi.
Babası da:
“Bir hata yaptıysan onu saklamak yerine doğruyu söylemek cesaret ister,” diye eklerdi.
Emir bu sözleri biliyordu. Fakat bir şeyi bilmekle gerçekten yapmak bazen aynı şey değildi.
Bir cuma günü okuldan geldiğinde çok neşeliydi. Hafta sonu başlamıştı ve ertesi gün en yakın arkadaşı Kerem’le futbol oynayacaklardı.
Emir çantasını odasına bıraktı.
Annesi mutfaktan seslendi:
“Emir, birazdan markete gideceğim. Sen bahçede oynayabilirsin ama babanın çalışma masasındaki eşyalara dokunma, olur mu?”
“Tamam anne!” dedi Emir.
Bir süre bahçede top oynadı. Sonra canı sıkılınca eve girdi.
Babasının çalışma odasının kapısı açıktı.
Emir içeri baktı.
Masanın üzerinde küçük, lacivert bir kutu vardı.
Kutuyu daha önce görmemişti.
“Acaba içinde ne var?” diye düşündü.
Önce uzaklaşmak istedi.
Sonra merakı ağır bastı.
Masanın yanına gitti.
Kutuyu eline aldı.
Kapağını açınca içinde babasının çok sevdiği eski bir tespih olduğunu gördü. Tespihin parlak kahverengi taşları vardı.
Emir onu daha yakından görmek istedi.
Tespihi eline aldı.
“Ne kadar güzelmiş,” dedi.
Tam o sırada tespihin ipi parmaklarının arasından kaydı.
Tespih yere düştü.
Tak!
Küçük taşlardan biri yerinden çıktı ve masanın altına yuvarlandı.
Emir’in kalbi hızla çarpmaya başladı.
“Eyvah!”
Hemen yere eğildi.
Taşı aradı.
Sandalyenin altına baktı.
Perdenin kenarına baktı.
Masanın arkasına baktı.
Ama taşı bulamadı.
Emir’in aklına ilk gelen şey şuydu:
“Babam çok kızacak.”
Tespihi hızla kutuya koydu ve kapağını kapattı.
“Belki fark etmez,” diye düşündü.
Sonra odadan çıktı.
Bir süre sonra annesi marketten döndü.
Emir salonda oyuncaklarıyla oynuyordu ama hiç keyfi yoktu.
Annesi ona baktı.
“Bir şey mi oldu?”
“Hayır,” dedi Emir hemen.
Ama bu “hayır”ı söylerken içi daha da sıkıldı.
Akşam babası eve geldi.
Ailece yemek yediler.
Sonra babası çalışma odasına geçti.
Birden:
“Emir!” diye seslendi.
Emir olduğu yerde kaldı.
Kalbi yeniden hızlı hızlı atmaya başladı.
Çalışma odasına gittiğinde babasının elinde tespih vardı.
“Bu tespihi bugün biri aldı mı?” diye sordu babası.
Emir’in ağzı kurudu.
Bir an:
“Ben almadım,” demek istedi.
Hatta kelimeler neredeyse ağzından çıkacaktı.
Sonra annesinin sözünü hatırladı:
“Doğruyu söylemek bazen zor olabilir ama insanın kalbini rahatlatır.”
Babası da ona bir keresinde Hz. Muhammed’in doğru sözlü olmayı ne kadar önemsediğini anlatmıştı.
Emir derin bir nefes aldı.
Başını eğdi.
“Baba…”
Babası bekledi.
Emir yavaşça konuştu:
“Ben aldım.”
Babası hiçbir şey söylemedi.
Emir devam etti:
“Merak ettim. Kutuyu açtım. Tespihi elime aldım. Sonra elimden düştü. Bir taşı çıktı. Çok aradım ama bulamadım.”
Gözleri dolmaya başlamıştı.
“Bana kızacağından korktum. O yüzden söylemedim.”
Babasının yüzüne bakmaya cesaret edemedi.
Bir süre sessizlik oldu.
Sonra babası yanına oturdu.
“Emir, tespihin zarar görmesine üzüldüm,” dedi.
Emir başını daha da eğdi.
“Ama şu anda yaptığın çok önemli bir şey var.”
Emir şaşırdı.
“Ne yaptım?”
“Doğruyu söyledin.”
Emir babasına baktı.
Babası devam etti:
“Hata yapmak doğru değildir. Ama hatayı gizlemek için yalan söylemek, işi daha da zorlaştırır. Sen korkmana rağmen gerçeği söyledin. İşte bu cesarettir.”
Emir biraz rahatladı.
“Allah da doğru söylememizi ister, değil mi?”
Babası gülümsedi.
“Evet. Peygamberimiz de her zaman doğruluğu öğütlemiştir. İnsan hata yapabilir. Önemli olan hatasını kabul etmek, özür dilemek ve düzeltmeye çalışmaktır.”
Emir hemen:
“Özür dilerim baba. Bir daha senin eşyalarını izinsiz almayacağım.”
Babası başını salladı.
“Peki şimdi ne yapabiliriz?”
Emir düşündü.
“Kayıp taşı birlikte arayabiliriz.”
“Güzel fikir.”
İkisi yere eğildi.
Masanın altına baktılar.
Kitaplığın kenarını kontrol ettiler.
Emir el fenerini aldı.
Bir anda:
“Buldum!”
Küçük kahverengi taş, kaloriferin hemen yanında duruyordu.
Emir taşı babasına uzattı.
“Buradaymış!”
Babası gülümsedi.
Ertesi gün birlikte küçük bir tamirciye gittiler. Tespihin taşı yeniden yerine takıldı.
Eve dönerken Emir’in yüzü çok daha rahattı.
Babası:
“Dün sana bir şey öğretmiş oldu mu?” diye sordu.
Emir başını salladı.
“Evet.”
“Neyi?”
Emir biraz düşündü.
“Doğruyu söylemek, hiç hata yapmamak demek değilmiş.”
Babası gülümsedi.
“Başka?”
“Bazen doğruyu söylemekten korkabiliriz. Ama korksak bile doğruyu söylemek cesaretmiş.”
Babası Emir’in omzuna dokundu.
“İşte bunu unutma.”
O akşam Emir yatağına uzandığında önceki gün yaşadıklarını düşündü.
Tespihi düşürdüğü anı…
Gerçeği saklamak istediği anı…
Ve sonunda doğruyu söylediği anı…
Sonra içinden sessizce dua etti:
“Allah’ım, bana her zaman doğruyu söyleyecek cesaret ver.”
Gözlerini kapattığında kalbi artık sıkışmıyordu.
Çünkü Emir o gün önemli bir şey öğrenmişti:
Cesaret yalnızca karanlıkta yürümek, yüksek bir yere çıkmak ya da güçlü olmak değildi.
Bazen en büyük cesaret, hata yaptığında başını kaldırıp:
“Bunu ben yaptım. Özür dilerim. Düzeltmek istiyorum.”
diyebilmekti.
Ve Emir artık biliyordu ki doğru söz, insanın kalbini hafifletir; güveni ise adım adım büyütürdü.
Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk Masalı İle İlgili Pedagojik Formatta Soru Cevap Bölümü
Bu Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk Masalındaki soru-cevaplar çocukların hikâyeyi daha iyi anlamasını, karakterlerin davranışlarını değerlendirmesini ve güvenli davranış alışkanlığı kazanmasını destekler.
❓ Soru 1: Emir neden tespihi kırdığını hemen söylemekte zorlandı?
✅ Cevap: Babasının kızacağından korktuğu için gerçeği söylemekte zorlandı. Ancak sonunda doğruyu söylemenin ve hatasını kabul etmenin daha doğru olduğunu anladı. 🌟
❓ Soru 2: Emir yaptığı hatayı düzeltmek için ne yaptı?
✅ Cevap: Babasına gerçeği anlattı, özür diledi ve kaybolan taşı onunla birlikte aradı. Böylece sadece doğruyu söylemekle kalmadı, yaptığı hatanın sorumluluğunu da aldı. 🤝
Evet, Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk Masalı adlı masalımızda burada bitti. Sizde Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk masalı gibi Dini Hikayeler yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk Doğruyu Söyleyen Cesur Çocuk masalı gibi masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.
