Kurbağa ile Leylek: Güvenin Değeri

Kurbağa ile Leylek: Güvenin Değeri

Bir zamanlar, yemyeşil ormanların içinden akan berrak bir göl varmış. Bu gölün etrafında birçok hayvan yaşarmış. Kuşlar, balıklar, sincaplar ve en önemlisi, gölün su dolu kıyılarında her gün zıplayan kurbağalar… Gölün çevresi sakin ve huzurluymuş, fakat ormanda başka bir yerlerde, pek de güvenilmeyen bir leylek yaşarmış.

Bir gün, hava mis gibi, gölün üzerindeki yapraklar hafifçe sallanırken, küçük bir kurbağa zıplayarak arkadaşlarına seslenmiş:

“Hey arkadaşlar! Duydunuz mu? Leylek uzun zamandır ortalarda yok. Demek ki artık daha güvendeyiz!”

Diğer kurbağalar keyifle zıplamaya devam etmiş. Fakat içlerinden biri, adını Tomurcuk koydukları küçük, meraklı bir kurbağa, bu duruma pek güvenmemiş.

Tomurcuk, bir gün sabah erkenden gölün kenarında gezinirken, bir gölge görmüş. Başını yukarı kaldırınca dev gibi bir leyleğin süzüldüğünü fark etmiş. Bu, meşhur Leyla Leylekmiş. Diğer hayvanlar ona güvenmezmiş çünkü Leyla’nın, hilekârlığı ile ünlü olduğunu duymuşlar.

Leyla, yavaşça suyun kenarına inmiş ve nazikçe konuşmuş:

“Merhaba küçük kurbağa. Yalnız mısın burada?”

Tomurcuk biraz tedirgin olmuş ama Leyla’nın tatlı diline kanmış:

“Merhaba Leyla Leylek, evet yalnızım ama birazdan arkadaşlarım gelir.”

Leyla, gözlerini kısıp gülümsemiş:

“Ah, ne güzel! Aslında ben dost canlısı bir leyleğim. Eskiden bir hatam olmuş olabilir ama artık kimseye zarar vermek istemiyorum. Hatta size, kurbağalara yardım edebilirim. Eğer isterseniz sizi bu gölden uzaklara, daha büyük ve daha serin göllere götürebilirim. Orada daha fazla yiyecek, daha fazla arkadaş bulabilirsiniz.”

Güven ve Şüphe

Tomurcuk kafasını karıştıran bu teklifi düşünürken, Leyla sözlerine devam etmiş:

“Beni yanlış anlamayın, artık eski leylek değilim. Hem sen bana güvenebilirsin, değil mi? Güvenmek çok önemli bir şeydir, bilirsin.”

Tam bu sırada, Tomurcuk’un en yakın arkadaşı Zıp Zıp da yanlarına gelmiş. Leyla’yı görünce hemen tetikte olmuş ve gözlerini kısıp sormuş:

“Ne işin var burada Leyla? Bizim dostumuz olmadığını biliyoruz. Git buradan!”

Leyla, Zıp Zıp’ın bu sert tavrına rağmen gülümsemeye devam etmiş:

“Ah, genç kurbağa, bu kadar ön yargılı olma. Artık zararsızım, sizden bir şey istemiyorum. Sadece dost olmak istiyorum. Güvenin önemini anlatıyordum Tomurcuk’a.”

Zıp Zıp, şüpheli gözlerle Leyla’ya bakmış ve Tomurcuk’u yanına çekerek fısıldamış:

“Buna kanma Tomurcuk. Leyla’ya güvenilmez. Bizi kandırabilir ve hepimizi tehlikeye atabilir.”

Fakat Tomurcuk hala kararsızmış. Leyla çok nazik görünüyordu ve söyledikleri kulağa mantıklı geliyordu. Belki de gerçekten değişmişti?

Leyla’nın Planı

Ertesi gün, Leyla tekrar gölün kıyısına gelmiş. Bu sefer daha fazla kurbağa toplanmış ve Leyla’ya kulak kabartmışlar. Leyla, büyük kanatlarını açarak onlara gölün ne kadar küçük ve sıkıcı olduğunu anlatmış:

“Bu göl size yetmiyor, dostlarım. Daha geniş, daha güzel yerlere gitmelisiniz. Gelin size rehberlik edeyim. Hep birlikte güven içinde daha güzel yerlere ulaşacağız.”

Tomurcuk, Leyla’nın bu güzel teklifine iyice ikna olmuştu. Arkadaşlarına dönüp:

“Belki de haklıdır. Bize zarar vermek istemediğini söylüyor. Onunla gitsek mi?” demiş.

Zıp Zıp ise bir adım geri çekilmiş:

“Tomurcuk, bu doğru bir karar değil. Güven her zaman sorgulanmalıdır. Leyla’ya güvenmek, başımıza dert açabilir.”

Fakat bazı kurbağalar Leyla’nın teklifini kabul etmiş ve Leyla onları büyük kanatlarının arasına alıp gökyüzüne doğru yükselmiş. Tomurcuk da tereddütle onları izlemiş.

Gerçek Ortaya Çıkıyor

Leyla, kurbağaları uçurarak uzaklara götürmüş. Ancak bir süre sonra kurbağalar, Leyla’nın onları büyük ve güzel bir göle değil, susuz ve tehlikeli bir bataklığa getirdiğini fark etmişler. Leyla’nın planı ortaya çıkmıştı: Kurbağaları kandırarak onları tehlikeye atmıştı.

Tomurcuk ve diğer kurbağalar paniğe kapılmış. Ancak Zıp Zıp ve birkaç kurbağa, Leyla’nın peşinden gitmemişti ve bu sayede güvende kalmışlardı.

Tomurcuk, ne kadar büyük bir hata yaptığını anlamış ve kendini güvende hissettiği küçük göle geri dönmüş. Leyla’nın tatlı dili ve güzel sözlerine aldanmanın bedelini ağır ödemişti.

Masalın Sonu ve Ders

Tomurcuk geri döndüğünde, Zıp Zıp ona sarılmış ve şunları söylemiş:

“Güven kazanmak zaman alır, Tomurcuk. Güvenmediğimiz biriyle yolculuk etmek bizi tehlikeye atar. Bundan sonra daha dikkatli olmalısın.”

Tomurcuk başını sallamış:

“Haklısın Zıp Zıp. Güven her şeydir, ama önce doğru kişilere güvenmeliyiz.”

Ve o günden sonra kurbağalar, Leyla’nın tatlı sözlerine kanmamış, hep birlikte güvende yaşamışlar.

Evet çocuklar Kurbağa ile Leylek: Güvenin Değeri isimli masalımızda burada bitti. Sizde Hayvan Masalları yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.