Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece Masalı
Ece, okul çantasını sabah aceleyle hazırladığı için sık sık defterini, boyalarını veya ödevini unutuyordu. Annesinin önerisiyle çantasını akşamdan hazırlamaya başlayınca sabahları daha sakin oldu ve hiçbir eşyasını unutmadan okula gitmenin rahatlığını keşfetti.
Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece
Ece, okula gitmeyi çok seven neşeli bir çocuktu.
Arkadaşlarını görmeyi, öğretmeninin anlattığı yeni şeyleri öğrenmeyi ve özellikle resim dersini çok severdi.
Ama Ece’nin küçük bir sorunu vardı.
Sabahları hep acele ederdi.
Bir sabah annesi odasının kapısından seslendi:
“Ece, kahvaltın hazır!”
Ece yataktan hızla kalktı.
Saçını taradı, çoraplarını giydi ve çantasını açtı.
Birden durdu.
“Anneee!”
Annesi mutfaktan seslendi:
“Ne oldu?”
“Matematik defterimi bulamıyorum!”
Ece yatağın altına baktı.
Yok.
Masanın üzerine baktı.
Yok.
Oyuncak kutusunun yanına baktı.
Orada da yoktu.
Sonunda defteri koltuğun üzerinde buldu.
“Buldum!”
Tam çantasına koyacakken annesi seslendi:
“Ece, servis birazdan gelecek!”
Ece hızlandı.
Kalem kutusunu aldı.
Kitabını aldı.
Suluk şişesini aldı.
Her şeyi çantasına doldurup kapıya koştu.
O gün okulda öğretmeni:
“Çocuklar, şimdi boyalarımızı çıkaralım,” dedi.
Ece çantasını açtı.
Bir süre baktı.
Sonra biraz üzüldü.
“Boyalarımı unutmuşum.”
Arkadaşı Defne ona birkaç boya verdi.
Ertesi gün Ece bu kez cetvelini unuttu.
Başka bir gün beslenme çantasını mutfakta bıraktı.
Bir sabah da ödevini masanın üzerinde unutunca çok canı sıkıldı.
“Ben neden hep bir şey unutuyorum?” diye düşündü.
O akşam eve geldiğinde annesi Ece’nin üzgün olduğunu fark etti.
“Bugün nasıl geçti?”
Ece içini çekti.
“Yine bir şey unuttum. Bu kez ödevimi.”
Annesi Ece’nin yanına oturdu.
“Bence sorun unutkan olman değil.”
Ece şaşırdı.
“Değil mi?”
“Hayır. Sorun, her şeyi sabah son anda hazırlamaya çalışman olabilir.”
Ece biraz düşündü.
Gerçekten de sabahları aynı anda giyinmeye, kahvaltı yapmaya, çantasını toplamaya ve kaybolan eşyalarını aramaya çalışıyordu.
“Peki ne yapabilirim?”
Annesi gülümsedi.
“Bir deney yapalım. Bu akşam çantanı yatmadan önce hazırlayalım.”
Ece odasına geçti.
Ertesi günün ders programına baktı.
“Matematik var.”
Matematik kitabını ve defterini çantasına koydu.
“Türkçe var.”
Türkçe kitabını ekledi.
“Resim dersi de var!”
Bu kez boya kalemlerini dikkatlice çantasına yerleştirdi.
Sonra kalem kutusunu kontrol etti.
Kurşun kalem…
Silgi…
Kalemtıraş…
Hepsi yerindeydi.
Ödevini de dosyasına koydu.
Suluğunu sabah doldurmak için mutfakta kolayca görebileceği bir yere bıraktı.
Ece çantasına baktı.
“Bitti mi?”
Annesi:
“Bir kez daha kontrol et,” dedi.
Ece ders programına tekrar baktı.
Her şey tamamdı.
Çantasını kapının yanına bıraktı.
Sonra pijamalarını giyip yatağına geçti.
Ertesi sabah alarm çaldığında Ece uyandı.
Bir an doğrulup düşündü.
“Eyvah, çantamı hazırlamam lazım!”
Sonra aklına geldi.
“Hazır!”
Yüzünü yıkadı.
Giyindi.
Sakin sakin kahvaltısını yaptı.
Kimseye:
“Defterim nerede?”
diye sormadı.
Oyuncak kutusunu karıştırmadı.
Masanın altına bakmadı.
Kapıya geldiğinde yalnızca suluğunu doldurup çantasına koydu.
Annesi saate baktı.
“Bugün erkenciyiz.”
Ece şaşkınlıkla:
“Gerçekten mi?”
dedi.
Üstelik kendisini hiç telaşlı hissetmiyordu.
Okula vardığında öğretmeni:
“Matematik defterlerinizi çıkarın,” dedi.
Ece çıkardı.
“Şimdi ödevlerinizi teslim edin.”
Ece dosyasından ödevini aldı.
Resim dersinde öğretmeni boyaları istediğinde Ece boya kalemlerini de çıkardı.
Hepsi yanındaydı.
Ece gülümsedi.
“Hiçbir şeyi unutmadım!”
O akşam eve geldiğinde çantasını yine yatağının üzerine koydu.
Ders programını açtı.
Annesi kapıdan:
“Yardım ister misin?”
diye sordu.
Ece başını salladı.
“Artık biliyorum.”
Kitaplarını sırayla hazırladı.
Defterlerini koydu.
Kalem kutusunu kontrol etti.
Ödevini ekledi.
Sonra çantasını kapattı.
Ece her akşam aynı şeyi yapmaya başladı.
Bazen beş dakika sürüyordu.
Bazen biraz daha fazla.
Ama bu birkaç dakika sayesinde sabahları koşuşturmasına gerek kalmıyordu.
Bir süre sonra Ece başka şeyleri de önceden hazırlamaya başladı.
Ertesi gün giyeceği kıyafeti akşamdan seçiyordu.
Ödevlerini tamamladıktan sonra masasına bırakmak yerine hemen çantasına koyuyordu.
Önemli bir şey varsa küçük bir not hazırlıyordu.
Bir sabah annesi Ece’ye:
“Eskiden sabahları evin içinde oradan oraya koşardın. Şimdi ne değişti?”
diye sordu.
Ece çantasını sırtına taktı ve gülümsedi.
“Sabah yapacağım işi akşamdan yapıyorum.”
Kapıdan çıkarken bir an durdu.
“Böylece sabah benim için daha kolay oluyor.”
Annesi gülümsedi.
Ece okula doğru yürürken kendisini daha sakin ve hazır hissediyordu.
Çünkü küçük bir alışkanlığın büyük bir fark oluşturabileceğini keşfetmişti.
O günden sonra Ece’nin çantası her akşam kapının yanında hazır bekledi.
Ece de sabahları telaş etmek yerine güne gülümseyerek başlamaya devam etti.
Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece Masalı İle İlgili Pedagojik Formatta Soru Cevap Bölümü
Bu Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece Masalındaki soru-cevaplar çocukların hikâyeyi daha iyi anlamasını, karakterlerin davranışlarını değerlendirmesini ve güvenli davranış alışkanlığı kazanmasını destekler.
Soru: Ece neden sabahları sık sık eşyalarını unutuyordu?
Cevap: Çünkü çantasını sabah aceleyle hazırlıyor ve aynı anda birçok işi yapmaya çalışıyordu.
Soru: Ece çantasını akşamdan hazırlayınca ne değişti?
Cevap: Sabahları daha sakin oldu, eşyalarını unutmamaya başladı ve okula daha hazır bir şekilde gitti.
Evet, Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece Masalı adlı masalımızda burada bitti. Sizde Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece masalı gibi Eğitici Masallar yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk Çantasını Akşamdan Hazırlayan Ece masalı gibi masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.
