Filin Unutkanlık Büyüsü

Filin Unutkanlık Büyüsü

Bir zamanlar, büyük bir ormanın ortasında yaşayan kocaman bir fil varmış. Adı Fiko olan bu fil, arkadaşları tarafından çok sevilirmiş. Ancak, Fiko’nun büyük bir sorunu varmış: Sürekli bir şeyleri unutuyormuş! Anahtarını nereye koyduğunu, hangi ağaçta elma bulduğunu, hatta bazen kendi adını bile unutuyormuş!

Bir gün, Fiko en yakın arkadaşı olan sincap Piti’ye içini dökmüş. “Ah Piti,” demiş, “Bugün yine su kuyusunun yerini unuttum. Bu unutkanlık beni çok yoruyor.”

Piti gülümseyerek, “Endişelenme Fiko,” demiş. “Belki bilge baykuş Bilbo’ya danışmalıyız. O, ormandaki her şeyi bilir!”

Böylece Fiko ve Piti, baykuş Bilbo’nun yaşadığı büyük meşe ağacına doğru yürümüşler. Bilbo, dalların arasında oturuyormuş ve eski bir kitap okuyormuş. Fiko’yu ve Piti’yi görünce kanatlarını açarak aşağıya süzülmüş. “Hoş geldiniz, Fiko ve Piti! Neden geldiniz bana?”

Fiko üzgün bir sesle, “Bilbo, ben çok unutkan bir filim. Sürekli bir şeyleri hatırlayamıyorum. Bana yardım edebilir misin?” diye sormuş.

Bilbo, gözlüklerini düzelterek düşünmüş ve sonra bir kitabı karıştırarak şöyle demiş: “Ah, işte burada! Unutkanlık büyüsü diye bir şey var. Bu büyü bazen ormanda yaşayanlara bulaşır ve unutkanlığa neden olur. Ama korkma, bu büyüyü bozmanın bir yolu var!”

Piti merakla, “Nedir o yol, Bilbo?” diye sormuş.

Bilbo, “Büyüyü bozmak için hatıraların önemli olduğunu bilmelisiniz. Fiko’nun unutkanlığına çare bulmak için ona eski anılarını hatırlatmalıyız. Örneğin, onun en sevdiği yiyecek nedir, birlikte yaptığınız eğlenceli bir şey var mı?” diye sormuş.

Piti heyecanla, “Fiko en çok muzları sever! Hele o büyük muz ağacına tırmandığımız günü hatırlıyor musun, Fiko?” demiş.

Fiko gözlerini kocaman açmış, “Evet, evet! O gün muzları toplamak için o kadar yüksek bir dala tırmanmıştım ki, neredeyse gökyüzüne dokunacaktım!” diye gülmüş.

Bilbo kanatlarını çırparak, “İşte böyle! Hatırladıkça, unutkanlık büyüsü zayıflar,” demiş. “Şimdi başka bir anıyı hatırlatın ona.”

Piti hemen, “Peki ya su savaşını hatırlıyor musun, Fiko? Ormanda yağmurdan sonra göletin kenarında su fışkırtarak birbirimizi ıslatmıştık,” demiş.

Fiko, gülerek, “Ah evet! O gün çok eğlenmiştik. Suyu hortumumdan püskürtüp seni sırılsıklam yapmıştım!” diye hatırlamış.

Bilbo, “Harika, harika! Hatıralarınızı paylaştıkça, büyü giderek kayboluyor,” demiş. “Şimdi son bir şey daha yapmalıyız. Fiko, her gün hatırlaman gereken bir şey yaz ve onu ağaca as. Böylece unuttuğun zaman gidip ona bakabilirsin.”

Fiko, Bilbo’nun tavsiyesini dinlemiş ve büyük bir yaprağa, “Muz ağacının yeri” ve “Su kuyusunun yönü” gibi önemli şeyleri yazmış. Yaprağı ağaca asarken Piti’ye dönmüş ve demiş ki, “Senin yardımın olmadan hatırlayamazdım, Piti. Çok teşekkür ederim!”

Piti gülümsemiş, “Dostlar birbirine hep yardım eder, Fiko. Biz de her gün yeni hatıralar yaparız ve böylece unutkanlık büyüsünü hep uzak tutarız!”

O günden sonra, Fiko’nun unutkanlığı giderek azalmış. Piti ve Fiko her gün yeni hatıralar yapmış ve bu hatıraları ağaca yazıp asmaya devam etmişler. Fiko, artık sadece büyük bir fil değil, aynı zamanda büyük bir hatıra koleksiyonunun da sahibi olmuş.

Ve böylece, unutkanlık büyüsü tamamen kaybolmuş ve Fiko ormanın en mutlu fili olmuş.

Evet çocuklar Filin Unutkanlık Büyüsü isimli masalımızda burada bitti. Sizde Hayvan Masalları yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.