Sessiz Dil

Bir zamanlar, nehirlerin sakin aktığı, yemyeşil ağaçların gökyüzüne yükseldiği bir köyde yaşayan Ada adında küçük bir kız varmış. Ada çok konuşkan ve neşeli bir çocukmuş. Okulda ve oyun parkında arkadaşlarıyla sohbet etmeyi, onlara hikayeler anlatmayı çok severmiş. Ancak bir gün, Ada’nın aklına bir soru takılmış.

Annesine gidip, “Anne, sence konuşmadan da anlaşabilir miyiz?” diye sormuş merakla.

Annesi gülümseyerek Ada’nın sorusuna cevap vermiş. “Evet, Ada. Buna ‘sessiz dil’ denir. Bazen konuşmadan da birbirimizi anlayabiliriz.”

Ada şaşırmış. “Sessiz dil mi? O nasıl bir şey?” diye sormuş.

Annesi, “Beden dilimizle, yüz ifadelerimizle ve bakışlarımızla anlaşmak demektir,” demiş. “Örneğin, bir arkadaşının üzgün olduğunu nasıl anlarsın?”

Ada biraz düşünmüş, sonra “Sanırım yüzüne bakarım. Eğer gözleri yere bakıyorsa ya da dudakları büzülmüşse, üzgün olduğunu anlarım,” demiş.

Annesi başını sallayarak, “İşte bu, sessiz dilin ta kendisi,” demiş. “Bazen sadece yanında olmak, konuşmadan bile, arkadaşına destek olur.”

Ertesi gün, Ada bu sessiz dili denemeye karar vermiş. Oyun parkına gitmiş ve arkadaşlarıyla oynarken etrafını gözlemlemeye başlamış. Parkın en köşesinde, bankta tek başına oturan Elif’i görmüş. Elif, başını eğmiş ve ellerini sıkıca kenetlemiş. Yanına gidip sormak istemiş ama sonra annesinin söylediklerini hatırlamış. Sessiz dili denemek istemiş.

Ada, Elif’in yanına oturmuş ve onun elini nazikçe tutmuş. Hiçbir şey demeden ona sıcak bir bakış atmış ve gülümsemiş. Elif, Ada’nın gözlerine bakınca içini çekmiş ve onun elini sıkıca kavramış. Bu sessiz dostluk Elif’in içini ısıtmıştı.

Bir süre sonra Elif, “Teşekkür ederim, Ada,” demiş. “Biraz üzgündüm ama senin burada olman bana kendimi daha iyi hissettirdi.”

Ada, bu dilin gücünü anlamıştı. Bazen kelimelere ihtiyaç duymadan da arkadaşının yanında olabilmenin değerini fark etmişti.

Sessiz Dil Günü

O gün, okulda da farklı bir etkinlik vardı. Öğretmenleri heyecanla sınıfa girip, “Çocuklar, bugün özel bir gün! Bugün ‘Sessiz Dil Günü’nü kutlayacağız,” demiş.

Çocuklar merakla birbirine bakmış. Bu nasıl bir gün?” diye sormuşlar.

Öğretmen gülümseyerek anlatmış, “Bugün, birbirimizle sadece hareketlerimizle ve yüz ifadelerimizle iletişim kuracağız. Sözlerle değil, sessiz bir dille anlaşacağız. Bunu yaparken hem kendimizi hem de arkadaşlarımızı anlamanın yeni yollarını keşfedeceğiz.”

Ada çok heyecanlanmış. Öğretmenin söylediklerini yapmaya can atıyordu. İlk olarak öğretmen, herkese birer ifade kullanmalarını ve bu ifade ile arkadaşlarına bir mesaj göndermelerini istemiş. Sıra Ada’ya gelince, o da sınıfın karşısında duran Arda’ya büyük bir gülümsemeyle el sallamış. Arda hemen anlamış ve aynı şekilde el sallayarak “Merhaba!” demiş.

Sıra Elif’e geldiğinde, Elif ellerini göğsünde birleştirip kalp şeklinde bir işaret yapmış ve Ada’ya bakmış. Bu, onun “Teşekkür ederim” demek istediğini anlatıyordu. Ada da gülümseyerek başını sallamış ve karşılık olarak kalp işareti yapmış. Bu sessiz oyun çocukları birbirine daha da yaklaştırmıştı.

Sessiz Dilin Gücü

Ertesi gün, okulun bahçesinde küçük bir etkinlik daha yapılmış. Öğretmenleri, “Çocuklar, sessiz dil bazen zor zamanlarımızda arkadaşlarımıza destek olmanın en güzel yoludur. Herkes bir arkadaşını seçsin ve ona sessizce bir mesaj versin,” demiş.

Ada bu sefer yanına sınıftaki yeni öğrenci Ahmet’i almak istemiş. Ahmet, köye yeni taşınmış ve biraz çekingenmiş. Ada, Ahmet’in yanına giderek elini tutmuş ve gülümsemiş. Hiç konuşmadan, sadece ellerini sıkmış ve “Yanındayım” demiş gibi hissettirmiş. Ahmet, Ada’nın sıcak bakışları altında gülümsemiş ve daha rahat hissetmiş.

Ahmet, “Ada, sen hiç konuşmadan beni anladın. Bu harikaydı!” demiş.

Ada, “Bazen kelimeler olmadan da arkadaşımıza destek olabiliriz,” demiş gülümseyerek. “Sessiz dil de sevgiyi, arkadaşlığı anlatabilir.”

Sessiz Dil Her Yerde

O günden sonra Ada, sessiz dili kullanmanın güzelliğini daha fazla anlamıştı. Parkta oynarken küçük bir çocuğun yere düştüğünü gördüğünde hemen yanına gidip elini uzatmış, ona destek olmuştu. Çocuk ona minnettarlıkla bakıp gülümsemişti.

Başka bir gün, okulda çok yorgun bir arkadaşını fark etmiş ve ona su getirerek sessizce yanında durmuştu. Arkadaşı, bir kelime bile etmeden, onun kendine destek olduğunu anlamıştı.

Ada, her yerde bu dili kullanmaya başladı. Artık sadece kelimelerle değil, bakışları, hareketleri ve gülümsemesiyle de insanlara yardım edebiliyordu.

Sessiz Dilin Güzelliği

Böylece, Ada ve arkadaşları sessiz dili kullanarak birbirlerine daha da yakınlaştılar. Her gün birbirlerine sessizce gülümseyerek, el sallayarak ya da sadece yanlarında durarak destek oldular. Onların dostluklarını daha da güçlendirdi.

Ada, sessiz dilin gücünü keşfettiği için çok mutluydu. Çünkü sessiz dil, sevgi dolu bir kalbin, içten bir bakışın ya da sıcak bir elin gücüyle anlatılan bir dildi.

Ve bu köyde, sessiz dilin güzelliği nesiller boyunca anlatıldı; herkes birbirini sadece kelimelerle değil, kalbinin derinliklerinden gelen sıcak bir bakışla da anlamayı öğrendi.

Evet çocuklar bu masalımızda burada bitti. Sizde Eğitici Masallar yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.