Uçan Halının Gizemi

Uçan Halının Gizemi

Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, uzak mı uzak bir köyde, küçük bir çocuk yaşarmış. Bu çocuğun adı Ali’ymiş. Ali, meraklı ve cesur bir çocukmuş. Her gün ormanda dolaşır, yeni şeyler keşfetmeye bayılırmış. Bir gün, köyün pazarında gezerken, rengârenk halıların serildiği bir tezgâh dikkatini çekmiş. Tezgâhın başında yaşlı bir adam oturuyormuş. Adamın yüzü kırış kırış ama gözleri pırıl pırıl parlıyormuş.

Ali, tezgâhtaki halılardan birinin diğerlerinden farklı olduğunu fark etmiş. Bu halı, üzerindeki parıldayan desenlerle adeta sihirliymiş gibi görünüyormuş. Ali, merakla yaşlı adama yaklaşmış.

“Bu halı neden bu kadar farklı?” diye sormuş Ali.

Yaşlı adam gülümsemiş. “Bu sıradan bir halı değil, bu bir uçan halı,” demiş. “Doğru kelimeleri bulursan seni istediğin her yere götürür.”

Ali’nin gözleri heyecanla açılmış. “Uçan bir halı mı? Nasıl kullanacağım peki?” diye sormuş.

Yaşlı adam hafifçe gülmüş. “Kalbinle konuşmalı ve ona nereye gitmek istediğini söylemelisin. Gerisi sana bağlı.”

Ali, halıyı hemen satın almış ve evine koşmuş. O gece sabaha kadar heyecandan uyuyamamış. Ertesi gün, halıyı odasında yere sermiş ve üzerine oturmuş.

“Hadi, uç bakalım!” demiş ama halı kımıldamamış bile. Ali biraz üzülmüş, ama hemen pes etmemiş. Ertesi sabah, halıyı yanına alarak ormana gitmiş. Ormanın derinliklerinde, bilge bir baykuşun yaşadığını duymuş. Belki o, halının sırrını çözmesine yardım edebilirdi.

Ormanın en büyük ağacının tepesinde oturan Baykuş’u bulmuş. Baykuş, Ali’ye dikkatlice bakmış ve sonra halıya göz atmış.

“Bu halı seni istediğin her yere götürebilir, ama önce ona kalbinde ne istediğini söylemelisin,” demiş baykuş.

Ali, baykuşun ne demek istediğini tam anlamasa da denemeye karar vermiş. Gözlerini kapatmış ve kalbinden sessizce dilemiş: “Gizli bir hazine bulmak istiyorum.”

Birden bire halı hafifçe titremeye başlamış! Ali şaşkınlıkla halının yükseldiğini görmüş. Halı, onu yavaşça havalandırmış ve gökyüzüne doğru süzülmüş. Ali, bulutların arasından geçerken etrafındaki güzelliklere hayran kalmış. Uçan kuşlar, pırıl pırıl güneş ışığı ve gökyüzünün engin maviliği, her şey harika görünüyormuş.

Bir süre sonra halı, uzaklardaki büyük bir dağın zirvesine ulaşmış. Dağın tepesinde altından yapılmış gibi görünen bir kapı varmış. Ali, kapının büyüleyici ışığına doğru yürümüş. Kapıyı açtığında, karşısına devasa bir hazine odası çıkmasını bekliyormuş. Ama içeride parıldayan altınlar ya da mücevherler yokmuş.

Bunun yerine, masmavi gökyüzü, yemyeşil ağaçlar ve rengârenk çiçeklerle dolu bir bahçe varmış. Kuşlar şarkı söylüyor, kelebekler etrafta dans ediyormuş. Bu manzarayı gören Ali’nin kalbi sevinçle dolmuş. O an anlamış ki, en büyük hazine, parlayan altınlar değil, doğanın ve hayatın güzelliklerini görebilmekmiş.

Ali, bu büyüleyici bahçede saatlerce vakit geçirmiş, çiçeklerin kokusunu içine çekmiş, kuşların melodilerini dinlemiş. Bahçede dolanırken, minik bir tavşan yanına gelmiş ve Ali’yi selamlamış. “Hoş geldin cesur çocuk,” demiş tavşan, “bu bahçe, huzurun ve mutluluğun sembolüdür. Buraya sadece kalbi temiz olanlar gelebilir.”

Ali, halısına binip köyüne döndüğünde, artık uçan halının gizemi yani gerçek sihrini anlamış. O günden sonra halıyı her kullandığında, yeni ve harika yerler keşfetmiş, ama hiçbir zaman doğanın güzelliğinden daha değerli bir hazine olmadığını unutmamış.

Ve gökten üç elma düşmüş, biri Ali’ye, biri halıya, biri de seni mutlu etmek için…

Evet çocuklar Uçan Halının Gizemi isimli masalımızda burada bitti. Sizde Klasik Masallar yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.