Uçan Renkli Şemsiye ve Kaybolan Rüzgâr Masalı
Meraklı çocuk Deniz, bir sabah rüzgârın kaybolduğunu fark eder ve sihirli renkli şemsiyesiyle gökyüzüne doğru maceraya çıkar. Rüzgârın, insanların onu fark etmemesinden dolayı saklandığını öğrenir. Deniz'in sevgisi ve teşekkürleriyle rüzgâr geri döner, doğa yeniden canlanır.
Uçan Renkli Şemsiye ve Kaybolan Rüzgâr
Bir varmış bir yokmuş…
Bulutların yumuşak yorgan gibi gökyüzünü örttüğü, yaprakların dans ettiği bir şehirde, Deniz adında meraklı bir çocuk yaşarmış.
Deniz, rüzgârı çok severmiş.
Çünkü rüzgâr onun uçurtmasını havalandırır, saçlarını okşar, yaprakları savururmuş.
Ama bir sabah uyandığında dışarısı çok sessizmiş.
Ne yaprak kımıldıyor, ne de kuşlar uçuyormuş.
Deniz penceresini açmış ve fısıldamış:
— “Rüzgâr nereye kayboldun?”
O sırada odasının köşesindeki eski renkli şemsiye kendi kendine dönmeye başlamış!
Fısıltılı bir sesle konuşmuş:
— “Rüzgârı bulmak istiyorsan, bana tutun…”
Deniz gözlerini kocaman açmış, biraz korkmuş ama çok da heyecanlanmış!
Şemsiyeye sımsıkı tutunmuş…
Ve bir anda şemsiye havalanmış!
☁️ Rüzgârı Ararken
Deniz, rüzgârın izini sürmek için bulutların üzerine çıkmış.
İlk olarak Sonbahar Diyarı’na uğramış.
Burada rüzgâr yaprakları döker, ağaçlara ninni söylermiş.
Ama bu kez ağaçlar uyuyormuş, yapraklar hareketsizmiş.
— “Rüzgâr buraya da uğramamış,” demiş Deniz.
Sonra Kış Dağı’na yönelmiş.
Kar taneleri duruyormuş. Hava serin ama kıpırtısızmış.
— “Burada da yok…”
Son durak İlkbahar Vadisi olmuş.
Çiçekler açmış ama polenler havalanmıyor, kelebekler kanat çırpmıyormuş.
Deniz şemsiyeye sarılmış:
— “Ama neden rüzgâr yok? Nereye gitti?”
💨 Rüzgârla Karşılaşma
O sırada gökyüzünün en üstünde, bir gümüş bulut belirivermiş.
Şemsiyeden bir fısıltı gelmiş:
— “İşte orada! Rüzgâr dinleniyor…”
Deniz yaklaşmış ve rüzgâra sormuş:
— “Neden saklandın?”
Rüzgâr hafifçe esmiş, yumuşak bir sesle cevap vermiş:
— “Çünkü insanlar beni fark etmiyor, bana teşekkür etmiyorlar.
Ben ağaçları serinletir, denizleri dalgalandırır, çocukların uçurtmalarını uçarım. Ama kimse bana ‘Merhaba Rüzgâr’ bile demiyor.”
Deniz gülümsemiş:
— “Ama ben seni çok özledim. İyi ki varsın rüzgâr. Hem oyun arkadaşımsın hem de doğanın dansısın!”
Rüzgâr sevgiyle üflemiş ve Deniz’in saçlarını okşamış.
— “Peki o zaman… haydi geri dönelim!”
🌈 Eve Dönüş ve Rüzgârın Dönüşü
Şemsiye renkli ışıklar saçarak yavaşça yere inmiş.
Deniz gülerek yere basmış, rüzgâr onun etrafında dönmüş.
O an ağaçlar hışırdamış, perdeler dans etmiş, yapraklar savrulmuş.
Rüzgâr geri dönmüştü.
Ve Deniz her sabah pencereyi açtığında, artık şöyle dermiş:
— “Günaydın rüzgâr, iyi ki geldin!”
🍃 Gökten üç yaprak savrulmuş:
🍁 Biri doğayı dinleyenlere,
🍁 Biri hayal kuranlara,
🍁 Biri de bu masalda şemsiyeye tutunanlara…
Evet, Uçan Renkli Şemsiye ve Kaybolan Rüzgâr adlı masalımızda burada bitti. Sizde Uçan Renkli Şemsiye ve Kaybolan Rüzgâr gibi Kısa Hikayeler yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.
