Sihirli Kitap Masalı

Sihirli Kitap Masalı

Bir varmış bir yokmuş…
Yumuşacık bir akşamda, küçük bir çocuk varmış. Adı Mert’miş. Mert bazen “Off… çok sıkıldım…” dermiş. Hele bir de kitap görünce yüzünü buruştururmuş.

“Kitaplar sıkıcı,” diye düşünürmüş.
“Sayfalar… yazılar… uzun uzun…”

Bir gün dedesi Mert’in yanına gelmiş. Elinde eski gibi görünen, ama parıl parıl duran bir kitap varmış. Kitabın kapağında altın gibi ışıldayan harflerle şunlar yazıyormuş:

SİHİRLİ KİTAP

Dede gülümsemiş:
“Bu kitap sıradan değil, Mert. Bu kitap… sihirli.”

Mert hemen merak etmiş:
“Sihirli mi? Nasıl yani?”
Dede göz kırpmış:
“Bir sayfa oku da gör.”

Mert yatağına oturmuş. Yorganını dizlerine kadar çekmiş. Kitabı açmış. İlk cümleyi yavaşça okumuş:

“Bir bulut, gökyüzünde pamuk gibi yumuşacık duruyordu…”

Tam o anda odada bir şey olmuş.

Duvarlar… sanki “puf!” diye silinmiş.
Sanki oda genişlemiş, kocaman olmuş.
Mert şaşkınlıkla etrafına bakmış.

“Dede! Duvarlar gitti!” demiş.

Dede sakince:
“Okumaya devam et,” demiş.

Mert ikinci cümleyi okumuş:

“Bulut, Mert’i yanına çağırdı.”

Mert’in ayaklarının altı hafiflemiş.
Sanki rüzgâr onu nazikçe kaldırmış.
Bir anda kendini bembeyaz bir bulutun üzerinde bulmuş!

Bulut yumuşacıkmış…
Mert “hop!” diye zıplamış.
Bulut “pof pof!” diye gülmüş sanki.

Mert kahkaha atmış:
“Bu çok güzel!”

Sonra sayfayı çevirmiş. Üçüncü cümleyi okumuş:

“Bulutlar, Mert’e gökyüzü oyunları öğretti.”

Mert bulutların üstünde sek sek oynamış, bulut topları yuvarlamış, rüzgârla saklambaç yapmış. Gökyüzü o kadar sessizmiş ki… insanın içi huzurla dolarmış.

Derken Mert bir sonraki sayfayı çevirmiş.

“Şimdi, yeşil bir ormana gidiyoruz,” yazıyormuş.

Mert daha cümleyi bitirmeden “fıs fıs” diye yaprak sesleri duymuş.
Bir anda bulutlar kaybolmuş, ayaklarının altında yumuşak çimenler belirmiş.
Etrafı kocaman ağaçlar sarmış.

Orman mis gibi kokuyormuş.
Mert yürümüş, yürümüş…
Bir dere görmüş. Su “şırıl şırıl” akıyormuş.

Kitapta şöyle yazıyormuş:

“Derenin yanında, parlayan bir taş duruyordu.”

Mert taşın yanına eğilmiş. Taş, yıldız gibi ışıldıyormuş.
Ama taşın üzerinde minicik bir yazı varmış:

“Okuyan kalp, her yerde yol bulur.”

Mert çok düşünmüş.
“Okuyan kalp…” demiş.
Sanki kitap ona bir şey anlatıyormuş.

O sırada ormanın içinden yumuşak bir ses gelmiş:
“Merhaba Mert.”

Mert bakmış… Kimse yok.
Tekrar ses gelmiş:
“Buradayım… kitapta.”

Mert kitabı tutmuş.
Kitap sanki sıcakmış.
Sanki canlıymış.

Mert fısıldamış:
“Ben kitap okumayı sıkıcı sanıyordum…”
“Meğer ben… içine girebiliyormuşum.”

Kitap sayfalarını usulca çevirmiş. Yeni cümle yazmış gibi olmuş:

“Kitaplar, hayal kapısıdır.”

Mert’in gözleri ışıldamış.
“Demek ben her akşam başka bir yere gidebilirim,” demiş.

Dede, Mert’in yanına oturmuş.
“Ne hissediyorsun?” diye sormuş.

Mert gülümsemiş:
“İçimde kocaman bir dünya varmış dede. Kitap açılınca o dünya açılıyor.”

O gece Mert yatağına uzanmış.
Kitabı göğsüne koymuş.
Bir sayfa daha okumuş.

Bu sefer bir deniz çıkmış karşısına.
Yıldızlar suya düşmüş gibi parlıyormuş.
Mert kitabın içinde bir kayığa binmiş.
Kayık “sallana sallana” gitmiş.

Mert’in göz kapakları ağırlaşmış.
Ama kalbi hafifmiş.

Son cümleyi zor duyulur bir sesle okumuş:

“Mutlu düşüncelerle uyuyan çocuk, güzel rüyalar görür.”

Mert gülümsemiş.
Kitabı kapatmış.
Yorganına sarılmış.

Ve o günden sonra…

Mert hiç “Kitaplar sıkıcı” dememiş.
Çünkü Mert artık biliyormuş:
Kitaplar, insanı bulutların üstüne çıkaran sihirli kapılarmış.

Mert uyurken, odasının duvarları yerinde dururmuş…
Ama Mert’in hayal dünyasında, duvarlar çoktan kalkmış olurmuş.

Sihirli Kitap Masalı İle İlgili Pedagojik Formatta Soru Cevap Bölümü

Bu soru-cevaplar çocukların hikâyeyi daha iyi anlamasını, karakterlerin davranışlarını değerlendirmesini ve güvenli davranış alışkanlığı kazanmasını destekler.

1) Soru: Mert kitap okumayı neden sevmiyordu, sonra ne değişti?

Cevap: Mert kitapların sadece yazıdan ibaret olduğunu sanıyordu, bu yüzden sıkıcı geliyordu. Sihirli kitapla birlikte okudukça hayal kurabildiğini, sanki hikâyenin içine girebildiğini fark etti. Böylece kitapların eğlenceli bir “hayal kapısı” olduğunu anladı.
Pedagojik hedef: Okumaya karşı olumlu tutum geliştirmek, merak duygusunu desteklemek.
Ek soru: Sen bir kitap okurken aklında nasıl görüntüler canlanıyor?

2) Soru: “Okuyan kalp, her yerde yol bulur” sözü ne anlatıyor?

Cevap: Okuyan kişi yeni şeyler öğrenir, düşünmeyi öğrenir ve farklı durumlarda daha kolay çözüm bulur. Okumak, insanın zihnünü güçlendirir; sanki eline görünmez bir “harita” verir. Bu yüzden okuyan kalp, gittiği yerde kendini daha güvende hisseder.
Pedagojik hedef: Öğrenme motivasyonu ve özgüven geliştirmek.
Ek soru: Sen yeni bir şey öğrendiğinde kendini nasıl hissediyorsun?

Evet, Sihirli Kitap Masalı adlı masalımızda burada bitti. Sizde Sihirli Kitap Masalı gibi Uyku Hikayeleri yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.