Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev Masalı

Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev

Elif, okuldan döndüğü bir öğleden sonra odasının kapısını açınca durdu. Halının üstünde oyuncaklar küçük adacıklar gibi yayılmış, masanın üzerinde yarım kalmış boyalar birbirine karışmıştı. Pencerenin önündeki perde rüzgârla hafifçe sallanıyor; içeride “sonra yaparım” diye fısıldayan bir dağınıklık vardı.

Tam o sırada annesi elinde küçük bir kutuyla geldi. “Bunu bugün senin için aldım,” dedi.
Elif kutuyu açtı. İçinden kırmızı kayışlı, pırıl pırıl bir kol saati çıktı. Saatin camı güneşi yakalayıp minik bir ışık çizgisi yaptı. Elif saati bileğine takınca “tik… tik…” sesi sanki ona bakıp konuştu.

“Benim adım Kırmızı Saat,” dedi saat, incecik bir sesle. Elif şaşkınlıkla etrafına baktı.
“Evet, ben konuşuyorum,” dedi Kırmızı Saat. “Ama sadece işleri erteleyen çocuklar duyabilir.”
Elif kıkırdadı. “Ben ertelemiyorum ki… sadece… biraz sonra yapıyorum.”
Kırmızı Saat “tik” dedi, sonra da ciddi bir tonla fısıldadı: “O zaman anlaşalım. Her gün yalnızca üç minik görev.”

Elif kaşlarını kaldırdı. “Üç görev mü? Benim yapacaklarım daha fazla!”
Saatin camının altında minik bir kum tanesi parıldadı. “Büyüklere bakma. Büyük işler, küçük adımlarla yürür. Üç kelimem var: Topla, Başla, Bitir.”

Elif önce inanmadı. Ama odasına bakınca içi sıkıştı. “Peki,” dedi. “Bugün üç görev seçiyorum.”
Saat “tik tik” diyerek memnun oldu. “Birinci görev: Topla. En kolayından başla. Sadece beş dakika.”

Elif dizlerinin üstüne çöktü. Önce en yakınındaki ayıcığı aldı, yerine koydu. Sonra legoları kutusuna boşalttı. Kitaplarını üst üste dizdi, kalemlerini bardağa yerleştirdi. “Beş dakika mı?” dedi içinden. “Bu kadarcık mıymış?”
Saçının ucuna kadar gelen sıkışıklık, sanki odadan dışarı çıkıp gitti.

Derken kapı çaldı. Komşu çocuk Deniz, heyecanla seslendi: “Elif! Parka gidiyoruz, hemen gel!”
Elif bir an durdu. Eski Elif olsa “Tamam!” deyip her şeyi olduğu gibi bırakırdı. Kırmızı Saat bileğinde hafifçe titredi.
“Elif,” dedi saat, “birinci görev bitti. İkinci görev: Başla. On dakika.”
Elif Deniz’e seslendi: “On dakika sonra geliyorum, tamam mı?”
Deniz şaşırdı ama “Tamam!” dedi.

Elif masaya oturdu. Defterini açtı ama aklı parktaydı. Tam kalemi bırakacakken Kırmızı Saat fısıldadı: “Sadece başla.”
Elif matematik sorusunun ilkini çözdü, sonra ikincisini… Derken sayfada üç soru bitmişti bile. “Başlamak en zor kısmıymış,” diye mırıldandı.
Saat, “Tik… doğru,” dedi; camı sanki biraz daha parladı.

Akşamüstü güneş yumuşayınca Elif resim defterini çıkardı. Bir gün önce yarım bıraktığı göl resmi, sanki onu bekliyordu. Elif yine “Sonra tamamlarım,” diyecekti ki Kırmızı Saat üçüncü kez konuştu:
“Üçüncü görev: Bitir. Bitirmek, zihnini hafifletir.”
Elif fırçasını aldı. Göle ay ışığı ekledi, kıyıya iki çam ağacı çizdi, gökyüzüne üç yıldız serpti. Resmi bitirdiğinde içi, tamamlanan bir cümle gibi yerine oturdu.

Deniz yeniden kapıda belirdi. “Hadi!” dedi.
Elif gülümsedi. “Geldim. Hem de kafam rahat!”
Parkta koşarken Elif, ilk kez gerçekten hafif hissetti. Çünkü aklının bir köşesinde “yarım” bir şey bırakmamıştı.

Akşam eve dönünce annesi mutfakta çorbayı karıştırıyordu. “Bugün nasıldı?” diye sordu.
Elif bileğini gösterdi. “Üç minik görev yaptım. Topladım, başladım, bitirdim.”
Annesi şaşırdı. “Ve parka da gittin!”
Elif omuz silkti. “Çünkü işler küçülünce zaman büyüyor.”

Ertesi sabah Kırmızı Saat yine konuştu. “Yeni gün, yeni üç görev. Bugün hangileri?”
Elif düşünerek saydı: “Bir: Yatağımı toplamak. İki: Çantamı hazırlamak. Üç: Okuldan gelince ödevin ilk sayfasına başlamak.”
Annesi bu sözleri duyunca buzdolabına küçük bir kâğıt astı. Üstüne üç kutucuk çizdi ve yanına minik yıldızlar koydu. “İstersen her gün tik atarız,” dedi.
Elif sevinçle “Tik!” diye güldü. Kırmızı Saat de sanki ona eşlik etti: “Tik… tik…”

Okulda öğretmeni, “Yarın için küçük bir sunum hazırlayın,” deyince sınıfta fısıltılar yükseldi. Bazı çocukların yüzü düştü.
Elif de bir an ürperdi. Sunum büyük bir kelimeydi. Ama sonra saatini hatırladı. Deniz’e fısıldadı: “Üç minik görev yapalım.”
Deniz şaşkınlıkla “Nasıl?” dedi.
Elif parmağıyla saydı: “Bir, konuyu seç. İki, bir resim yap. Üç, iki cümle yaz. Hepsi bu.”
Deniz’in gözleri parladı. “Bu kolaymış!”

O gün Elif eve döndüğünde “sonra” kelimesi yine kapının önünde bekliyordu. Ama Elif artık onu tanıyordu. Kırmızı Saat, “Sadece on dakika başla,” dedi.
Elif başladı. On dakika geçti, bir sayfa bitmişti. Sonra biraz daha… Derken akşam olunca Elif, çizdiği resme baktı ve “bitirdim” dedi.

Gece yatarken odası düzenli bir bahçe gibi sakindi. Elif fısıldadı: “Demek ki ben zamanı yakalayabiliyormuşum.”
Kırmızı Saat de fısıldadı: “Zamanı yakalamak değil… zamanı küçük parçalara bölmek. Yarın yine üç minik görev: Topla, Başla, Bitir.”

Elif gözlerini kapadı. Aklında dev gibi görünen işler, artık üç küçük kapıdan geçilebilen bir yol gibiydi. Ve o gece, “sonra” kelimesi ilk kez bu kadar sessiz kaldı.

Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev Masalı İle İlgili Pedagojik Formatta Soru Cevap Bölümü

Bu Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev masalındaki soru-cevaplar çocukların hikâyeyi daha iyi anlamasını, karakterlerin davranışlarını değerlendirmesini ve güvenli davranış alışkanlığı kazanmasını destekler.

⚖️ Soru: Kırmızı Saat Elif’e neden “Topla, Başla, Bitir” dedi? Bu üç adım Elif’e nasıl yardımcı oldu?
✅ Cevap: Elif’in sorunu, “yapmayacağım” demesi değil; işleri “sonra” diyerek ertelemesiydi. Kırmızı Saat, işleri büyütmek yerine küçültmeyi öğretti:

• Topla: Dağınıklığı azaltınca zihin rahatlar ve işe başlamak kolaylaşır.
• Başla: En zor kısım başlamaktır; kısa süre bile başlamak, işi hareket ettirir.
• Bitir: Tamamlanan iş, çocuğa “başardım” hissi verir ve güvenini artırır.
  Elif bu adımları uygulayınca hem odası düzene girdi hem ödevine daha kolay başladı hem de yarım kalan resmini bitirip kendini daha huzurlu hissetti.

Pedagojik Amaç:

• Ertelemeyi fark etme ve yönetme
• Küçük adımlarla hedefe ilerleme (planlama ve öz denetim)
• Başarma duygusunu destekleyerek öz güven geliştirme

Ek Soru (Ebeveyn eşliğinde):
“Senin bugün yapacağın üç minik görev ne olurdu? ‘Topla–Başla–Bitir’ diye birlikte seçelim mi?”

⚖️ Soru: Elif parka gitmek isterken neden önce 10 dakika ödevine başladı? Bu davranış ona ne kazandırdı?
✅ Cevap: Elif, eskiden hemen oyuna koşup işlerini yarım bırakıyordu; bu da aklının bir köşesinde “yapmadım” duygusunu büyütüyordu. Bu kez Kırmızı Saat’in dediğini yaptı ve sadece 10 dakika ödevine başladı. Kısa süre olmasına rağmen birkaç soruyu bitirdi; böylece hem işi ilerledi hem de parka giderken zihni rahatladı. Yani Elif, “eğlenceyi bırakmak” yerine “önce küçük bir adım atmayı” öğrendi. Bu sayede zamanını daha iyi yönetti ve kendini daha güçlü hissetti.

Pedagojik Amaç:

• Dürtü kontrolü ve sabır becerisi geliştirme
• Zaman yönetimini “kısa süreli odak” ile öğretme
• Sorumluluk ve eğlence dengesini kurma

Ek Soru (Ebeveyn eşliğinde):
“Sen oyun oynamadan önce sadece 5–10 dakika yapabileceğin küçük bir iş seçsen, bu ne olurdu? Sonra oyuna geçince nasıl hissedersin?”

Evet, Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev adlı masalımızda burada bitti. Sizde Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev masalı gibi Eğitici Masallar yazarak tarafımıza gönderebilirsiniz. Gönderdiğiniz masallar sayesinde binlerce çocuk Kırmızı Saat ve Üç Minik Görev masalı gibi masal okuyarak uyuyacak. Masal göndermek için aşağıda ki resme tıklayabilirsiniz.